“Όπου γεννιέται ο έρωτας έρχεται ένας κυκλώνας, όπως πριν από την πρώτη μέρα της δημιουργίας”- Ingeborg Bachmann

Αν σκεφτεί κανείς την έννοια “ζευγάρι”, μοιάζει να είναι αυτονόητη και να μη χρειάζεται εξήγηση. Συνειρμικά έρχονται στο  μυαλό και άλλες σχετικές έννοιες: σχέσεις, έρωτας, σύζυγοι, ζευγάρωμα, γάμος, παιδιά…. Σκέφτεται κανείς δύο ανθρώπους που είναι μεταξύ τους συνδεδεμένοι και έχουν κάτι κοινό. Όσο αυτονόητες μοιάζουν να είναι οι σχέσεις ζευγαριών τόσες δυσκολίες αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με τον Arnold Retzer- συστημικό εκπαιδευτή και επόπτη- η πιο ριζοσπαστική μορφή ζευγαρωμένης δυάδας είναι η ερωτική σχέση. Κεντρικό στοιχείο της δυάδας είναι η εύθραυστη φύση της. Απειλείται συνεχώς από το τέλος της, την παρακμή και την καταστροφή της. Για την έναρξη και τη διατήρηση μιας ερωτικής σχέσης είναι απαραίτητοι δύο, για το τέλος της αρκεί μόνο ένας.

Οι θεραπείες ζευγαριών αρχίζουν συνήθως στο σημείο που τα ζευγάρια φτάνουν σε ένα τέλος από κάτι, το οποίο μέσω της θεραπείας μπορεί να αποτελέσει την αρχή κάτι άλλου, ίσως κάτι νέου, αλλά ίσως και κάτι παλιού, που έχει όμως στο μεταξύ χαθεί.